wiem, że nic nie wiem

Cały dzień słucham nowej płyty Avidana. Zachwycam się dźwiękami, rozpływam w słowach. Miły akcent ostatnich dni.

To, że uciekam przed odpowiedzialnością to norma, ale męczy mnie to niezdecydowanie. Z jednej strony chcę się bawić, a z drugiej wiem, że ta zabawa może źle się skończyć.

Wydarzenia ostatnich dni sprawiają, że zdaję sobie sprawę z tego, że nie mogę marnować czasu, bo w każdej chwili ktoś może zniknąć.Bo śmierć nie patrzy na wiek, na posiadanie kilkumiesięcznego dzieciątka, na szczęście, które tak późno i niespodziewanie przyszło. Ciach. I po szczęściu. Ciach. I nieszczęście.

Chcę i tak bardzo się boję, że wszystko się powtórzy, że cały truchleję, gdy podchodzi by przytulić. Spinam się nawet, gdy czyta mi Obronę Sokratesa, a ja siedzę z głową opartą na jego ramieniu, boję się poruszyć. Nie potrafię odszyfrować tego, co się dzieje i strasznie mnie to drażni, i mam w głowie chaos, i ta głowa boli.

show me how to live

Z życia pedała

Pod moją nieobecność w domu, Zezowate Szczęście wyżarło mi wszystkie korzenne ciasteczka. Wyżarło lub pochowało po kątach i przyniesie mi je do łóżka, gdyż jako prawdziwy jeszcze mężczyzna [za miesiąc niestety kastracja]  nocą poluje i znosi mi na poduszkę swoje łupy – przeważnie stare bilety, chusteczki higieniczne, orzeszki, okruszki i wszelkie świecidełka; staje mi nad głową i drze japę tym swoim kocim uuurrrrłiałłłłł – co w jego języku oznacza – zobacz co dla ciebie mam, a teraz dawaj mi za to jedzonko! Za karę łakocie, które przytaszczyłem do domu, zostały schowane w kociej szafce. Figę z makiem dostanie!

Wczoraj przy bankomacie prawie dostałem zawału. Niebieski bank znów zrobił mnie w ciula, więc gdy już ochłonąłem i przespałem pół dnia, postanowiłem się z nim pożegnać. Zasiadłem wygodnie w fotelu i sprawdziłem oferty konkurencyjnych banków. Wybrałem Różowy, gdyż informacja na stronie zachwyciła mnie swą prostotą i możliwością założenia  konta w 10 minut. Wklepałem niezbędne dane, zaczekałem na telefon potwierdzający dojście wniosku i umówiłem się na dziś w celu podpisania umowy. Cała zabawa miała mi zająć kilka minut, a w konsekwencji spędziłem przy biurku 1,5 godziny! Do tego dałem się namówić na jakieś ubezpieczenia i kartę kredytową. Zniosłem wszystko z głupawym uśmiechem na twarzy, bo ciężko odpowiadało się na te wszystkie pytania.

Czy w pana gospodarstwie domowym ma pan kogoś na utrzymaniu?

Nie, chociaż w sumie mam kota, czy to się liczy?

Nie.

A pasożytniczy współlokatorzy żerujący na miękkim sercu pracownika socjalnego?

Niestety też nie.

Tak więc, jak na rasowego pedała przystało, mam konto w Różowym Banku i otrzymam różową kartę debetową w kwiatki, będę nią szpanował w Tesco, w Lidlu, a może nawet w Polo.

agresja

co za wkurwiający dzień!!!

misja specjalna

Włączam radio. Pokój wypełniają dźwięki fortepianu. Kołyszę się w ich rytmie trzymając Zezowate Szczęście w ramionach. Wtulam twarz w jego gęstą, długą sierść i cicho tłumaczę, że ma wszystko dziś dokładnie obserwować, śledzić każdy ruch i grymas twarzy, a później zdać mi relację z tego, co widział, co o tym myśli, czy wyczuł fałsz.

Musisz sprawdzić, czy to dobry człowiek. – mówię mu na ucho.

Uuuurrrłiau! – odpowiada próbując wyrwać się z uścisku.

I musisz nauczyć się wreszcie miauczeć jak prawdziwy kot. Fakt, ja ciebie rozumiem, ale inne kotki cię nie zrozumieją, a przecież chcesz znać inne kotki, prawda?

Zezowate patrzy na mnie jak na debila i właśnie tak się czuję. Ok., już się zamykam – mówię krzywiąc twarz w głupawym grymasie i podchodzę z nim do okna. Obserwujemy synogarlicę siedzącą na balustradzie balkonu. Zezowate szykuje się do ataku, ja wyczuwam w sobie kapitulację.